Daar was wat gebeurd, een ongeluk,
Een auto verpletterd onder een truck.
Tussen overal glas en metaal in het rond
Lagen ze, een eind van elkaar op de grond.
Hij op de rijbaan en zij half in het gras
Maar allebei stil, in een donkere plas
En achter geïmproviseerde schermen
Hoorden we daar kinderen kermen?
We reden erlangs, voorbij een gendarme,
Zwijgend, geschokt, vervuld van erbarmen,
Zagen in een flits de verkrampende handen,
Hoorden de klap en de gillende banden.
Toen reden we door. Het wegdek was grijs.
Ergens aan die weg ligt het paradijs.
|
|